ทำไมผู้บริหารรุ่นใหม่ต้องเรียนรู้วิธีคิดจาก Naomi Osaka
ทำความเข้าใจวิธีคิดการสร้างตัวตนและเครือข่ายทางธุรกิจจากผู้นำยุคใหม่
ในมุมมองของคนส่วนใหญ่ Naomi Osaka คือแค่นักเทนนิสที่ตีลูกเก่ง คุณอาจกำลังพลาดมิติที่น่าสนใจที่สุดของเธอไป เพราะเบื้องหลังสนามแข่ง เธอคือหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลที่มีวิธีคิดเชิงกลยุทธ์ที่ลึกซึ้ง ซึ่งสร้างแรงบันดาลใจให้แก่โลกธุรกิจได้อย่างยอดเยี่ยม
ในสัปดาห์แรกของการแข่งขัน ศึกษาข้อมูลเพิ่มเติม Roland Garros ที่กรุงปารีส ขณะที่นักกีฬาคนอื่นกำลังทุ่มเทซ้อมอย่างหนัก เธอได้สร้างปรากฏการณ์ที่น่าสนใจนอกสนาม ด้วยการจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำส่วนตัว เพื่อให้เกิดการสนับสนุนซึ่งกันและกัน มื้อค่ำนี้ไม่ได้จัดขึ้นเพียงเพื่อความสนุกสนาน แต่คือหนึ่งในกลยุทธ์การสร้างอิทธิพลที่ทรงพลังที่สุดในยุคนี้ สำหรับผู้ประกอบการที่กำลังสร้างแบรนด์ มีบทเรียนสำคัญมากมายที่ซ่อนอยู่
เมื่อความแตกต่างกลายเป็นแรงผลักดัน และวิธีรับมือตามแนวคิดของผู้นำ
ในโลกแห่งการแข่งขันที่รุนแรง คนทำงานรุ่นใหม่หลายล้านคนทั่วโลกต้องเผชิญกับความรู้สึก แปลกแยกจากสภาพแวดล้อมรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นการเป็นผู้ประกอบการรุ่นแรกของครอบครัว ความรู้สึกเหล่านี้คือราคาที่คนทะเยอทะยานมักต้องจ่าย
เธอเลือกที่จะเผชิญหน้ากับความโดดเดี่ยวด้วยกลยุทธ์ที่สร้างสรรค์ โดยการสร้างพื้นที่ที่ทุกคนสามารถแชร์ประสบการณ์ร่วมกันได้ อันเป็นหัวใจหลักของการสร้างคอนเนคชั่นในระยะยาว
ในอดีตการทำคอนเนคชั่น มักจะเริ่มต้นด้วยคำถามที่ว่า "คนนี้มีประโยชน์อะไรกับฉัน?" แต่กลยุทธ์ที่ยั่งยืนกว่านั้น จะเริ่มต้นด้วยคำถามที่ว่า "เรามีประสบการณ์อะไรร่วมกัน และฉันจะช่วยให้ผู้อื่นในกลุ่มนี้เติบโตไปด้วยกันได้อย่างไร?" ซึ่งทำให้เครือข่ายแบบหลังนี้มีความแข็งแกร่งและยั่งยืนกว่ามาก
แนวคิดการเป็นผู้กำหนดทิศทางในอุตสาหกรรม เพื่อขับเคลื่อนแบรนด์ให้ทรงอิทธิพล
หัวใจสำคัญของเรื่องราวนี้อยู่ที่ วิธีที่เธอมองบทบาทของตัวเอง เธอไม่ได้รอให้องค์กรใหญ่หรือระบบเดิมจัดสรรพื้นที่ให้ แต่เธอใช้อิทธิพลที่มีสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมาตอบโจทย์ความต้องการ
ในโลกธุรกิจยุคปัจจุบัน อิทธิพลที่ยั่งยืนไม่ได้มาจากการรอให้ระบบยอมรับ แต่มาจากการที่คุณเป็นผู้นำในการสร้างความเปลี่ยนแปลง นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จระดับโลก มักไม่รอให้ผู้อื่นเชิญเข้าร่วมโต๊ะอาหาร แต่พวกเขาจะสร้างโต๊ะตัวใหม่ขึ้นมาและเชิญชวนคนที่ใช่เข้ามาร่วมเดินทางไปด้วยกัน
สรุปแนวคิดสำคัญที่สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง ดังนี้
- เริ่มจากจุดเล็กๆ แล้วค่อยปรับปรุง: อุปสรรคสำคัญของผู้ประกอบการส่วนใหญ่ไม่ใช่การขาดเงินทุน แต่คือการรอให้ทุกอย่างพร้อมร้อยเปอร์เซ็นต์ เครือข่ายที่ดีไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว แต่อยู่ที่การนำคนที่ใช่มาอยู่รวมกันในเวลาที่เหมาะสม
- สร้างคอมมูนิตี้จากความเจ็บปวดที่แชร์ร่วมกัน: ชุมชนธุรกิจที่มีความภักดีสูงมักถูกสร้างบนพื้นฐานของ ประสบการณ์ร่วมและความเข้าใจในปัญหาอย่างลึกซึ้ง ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องของผลประโยชน์ทางตัวเลขหรือการแลกเปลี่ยนระยะสั้น
- การเติบโตแบบอีโคซิสเต็ม: ความแตกต่างระหว่างกิจกรรมทั่วไปกับการสร้างการเปลี่ยนแปลงคือ การมองแผนงานในอนาคตให้ออกมาเป็นระบบนิเวศ (Ecosystem) ที่รองรับการเติบโตของพันธมิตรทุกฝ่าย
เมื่อภาพลักษณ์ส่วนตัวกลายเป็นสินทรัพย์ที่ประเมินค่าไม่ได้ เพื่อการเติบโตในระยะยาวขององค์กร
บางคนอาจคิดว่าเรื่องของภาพลักษณ์และความจริงใจ เป็นเรื่องของศีลธรรมเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงเชิงพาณิชย์และเศรษฐศาสตร์ กระบวนการนี้คือสินทรัพย์ที่แบรนด์ชั้นนำเลือกที่จะลงทุน
เมื่อผู้บริโภคหรือกลุ่มเป้าหมายได้เห็น ผู้นำที่สะท้อนภาพลักษณ์และความเจ็บปวดของพวกเขา มันไม่ได้เป็นแค่การรับรู้แบรนด์ทั่วไป แต่มันกำลังส่งสัญญาณว่าพื้นที่นี้เปิดรับคนอย่างพวกเขา
ในวันที่โฆษณาแบบเดิมเริ่มเสื่อมความนิยม การสื่อสารที่สะท้อนตัวตนที่แท้จริงของผู้ประกอบการ คือสินทรัพย์ที่งบการตลาดมหาศาลก็ไม่สามารถซื้อได้